امروز اولین روز حضور فصل نامه بنیان اندیشی در هفدهمین نمایشگاه کتاب تبریز و دهمین دوره نمایشگاه مطبوعات می باشد. میزبان شما هستیم درسالن شهریار، غرفه شماره 73، فصل نامه بنیان اندیشی
در یادداشت قبلی اشاره کردم که جزایر هاوایی تنها خشکی هایی هستند که بعد از ربوده شدن صفحه عظیمی از پوسته زمینتوسط آن دنباله دار (که امروز اقانوس آرام نام دارد) از آب بیرون آمده است. این جزایر طی فعالیت های آتش فشانی بستر اقیانوس پدید آمده اند. برای اثبات ادعای مطرح شده و استحکام بخشیدن به مدخل داستان حیات کافی در اینجا اشاره نمایم که در هاوایی هیچ حیوان بومی شناخته شده ای وجود ندارد. برخی از گونه های موجود در هاوایی آبزیان و یا پرندگانی هستند که توانایی حرکت در آب و پرواز در آسمان را داشته و به طور دائمی و گسترده به همه جای کره زمین توانایی مهاجرت دارند.
«خدنگ هندی موجود بومی هاوایی نیست. خدنگ هندی در سال ۱۸۸۳، برای کنترل جمعیت موشها و از بین بردن آنها در مزارع نیشکر هاوایی رها شدند. این موجودات از هند به این مکان آورده شدند.» (وبسایت کجارو)
«گوزن خالدار یا چیتال که بومی شبهقاره هند است، عمدتاً با پوست خالدار، خلق و خوی آرام و گام برداشتن دلربا و طنازش شناخته میشود. به دلیل همین زیباییهای گوزن خالدار، کشورهای بسیاری در سرتاسر جهان خواهان تصاحب این جاندار دوستداشتنی هستند.» (همانجا)
«والابی وحشی نوعی کانگوروی کوچک است که بومی جزیرهی گینهی نو و استرالیا است. انسانها این موجودات را وارد باغ وحش هاوایی کردند.» (همانجا)
این چهارپایان که تنها حیوانات وحشی ساکن در جزایر هاوایی هستند از هند و گینه و استرالیا به وسیله دریانوردان به آن سرزمین رسیده اند و بومی نمی باشند. دوباره اشاره می کنم که جزایر هاوایی درحال حرکت هستند و بعد از تولد جزیره ای جدید، جزیره قبلی به نقطه مرگ می رود و در آن سرزمین هرگز نمی توانست حیوانی بومی و ساکن در خشکی و غیر پرنده یافت شود. (ادامه دارد...)